ทำไม เดอะ เจริญ เออาร์ต จึงเป็นพื้นที่เล็ก ๆ

เล็กพอที่จะใส่ใจ

เราไม่ได้รู้สึกว่าต้องรีบขยายแกลเลอรีให้ใหญ่ขึ้น การเป็นพื้นที่เล็ก ๆ ทำให้เรามีเวลารับฟัง ปรับตัว และทำงานกับศิลปินอย่างใกล้ชิด รวมถึงได้พูดคุย ตอบคำถาม และชมผลงานไปพร้อมกับผู้ชม

โครงการส่วนใหญ่เริ่มจากการพูดคุย ศิลปินอาจนำผลงานที่เสร็จแล้ว ไอเดียตั้งต้น หรืองานที่ยังอยู่ระหว่างการทดลองมาให้เราดู จากนั้นเราก็ช่วยกันคิดว่าจะจัดแสดงอย่างไร ต้องใช้เวลาแค่ไหน และต้องเตรียมอะไรบ้าง ทั้งเรื่องการผลิตและการติดตั้ง

ศิลปินยังคงเป็นคนกำหนดทิศทางของงาน ส่วนเราช่วยกันคิดว่าจะนำเสนองานอย่างไร และผู้ชมจะได้สัมผัสอะไรจากงานบ้าง

เล็กไม่ได้แปลว่าน้อยกว่า แต่ทำให้เรามีเวลาใส่ใจในรายละเอียด

อาคารก็เป็นส่วนหนึ่งของการทำงาน

ตึกแถวแห่งนี้เคยเป็นทั้งบ้านและสำนักงาน ไม่ได้ออกแบบมาให้เป็นแกลเลอรีตั้งแต่แรก และเราก็ไม่ได้พยายามซ่อนลักษณะเดิมของอาคาร

ขนาดของห้อง แสงที่เข้ามา บันได และมุมที่มองเห็นงาน ล้วนมีผลต่อการจัดแสดง บางครั้งก็เป็นข้อจำกัด แต่บางครั้งกลับทำให้เราเจอวิธีจัดวางที่ไม่เคยนึกถึงมาก่อน

เราจึงไม่ได้ใช้รูปแบบเดียวกันทุกนิทรรศการ แต่ค่อย ๆ ดูว่าจะจัดวางงานแต่ละชิ้นให้เข้ากับพื้นที่ได้อย่างไร

เติบโตในแบบของเรา

เราอยากรู้จักศิลปินใหม่ ๆ ต้อนรับผู้ชมมากขึ้น ให้พื้นที่นี้ค่อย ๆ เติบโต และสร้างความสัมพันธ์กับผู้คนทั้งในและนอกประเทศไทย

แต่สำหรับเรา การเติบโตไม่จำเป็นต้องหมายถึงพื้นที่ที่ใหญ่ขึ้น หรือการทำอะไรให้มากขึ้นเสมอไป อาจเป็นการทำงานกับศิลปินได้ดีขึ้น คิดและเตรียมนิทรรศการได้รอบคอบขึ้น รักษาความสัมพันธ์กับคนที่เราทำงานด้วย และเรียนรู้จากแต่ละโครงการ

การเติบโตแบบนี้ก็มีความหมายกับเรา

ตอนนี้ เรายังมีความสุขกับการเป็นแกลเลอรีเล็ก ๆ เล็กพอที่จะรับฟัง เล็กพอที่จะปรับเปลี่ยน และเล็กพอที่จะจำได้ว่าเราเริ่มต้นที่นี่เพื่ออะไร

เกี่ยวกับ เดอะ เจริญ เออาร์ต

เราทำงานกับศิลปินผ่านนิทรรศการ โครงการ และการพูดคุย โดยให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างงานศิลปะ พื้นที่ และผู้คน

รู้จักเรา