Stratum คือมุมมองของฉันที่มีต่อภูมิทัศน์ในเมือง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ทอขึ้นจากขยะ สิ่งของที่ถูกทิ้ง และร่องรอยของมนุษย์ สำหรับฉัน ขยะไม่ได้เป็นเพียงขยะมูลฝอย แต่เป็นชั้นบรรยากาศของเมืองที่เต็มไปด้วยช่วงเวลาแห่งการถูกลืมและความหมายส่วนตัว
วัตถุทุกชิ้นที่ฉันพบเห็นบนท้องถนนคือเศษเสี้ยวของชีวิต เมื่อแยกออกจากบริบทเดิม ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งขององค์ประกอบใหม่ งานศิลปะของฉันสามารถบอกเล่าเรื่องราวด้วยตัวของมันเอง ฉันไม่ตอบคำถาม ฉันเชิญชวนให้ตีความความหมายนามธรรม โดยเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมแต่ละคนค้นหาความหมายของตนเองในผลงาน
ในทางปฏิบัติ ฉันทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างผู้คนกับชีวิตประจำวัน ทั้งสิ่งที่คุ้นเคยและถูกมองข้าม ฉันนำเอาเนื้อหาธรรมดาๆ ที่มักถูกละเลยหรือโยนทิ้งไป มาแปลงเป็นบทกวีที่สื่อถึงภาพ ผลงานของฉันเปรียบเสมือนไฮกุ ขนาดเล็กแต่ลึกซึ้งกว่าที่เห็น
ผลงานแต่ละชิ้นเปรียบเสมือนภาพโมเสกที่สื่อความหมายได้ แม้จะมีรูปแบบเรียบง่ายแต่ก็มีความหมายทั้งทางอารมณ์และปรัชญา ฉันพูดถึงเรื่องที่ซับซ้อนด้วยคำพูดที่เรียบง่าย และฉันก็หยุดสร้างสรรค์ไม่ได้
งานของฉันถูกกำหนดโดยกระบวนการและวัสดุ ฉันคัดเลือกวัตถุที่ค้นพบอย่างระมัดระวังและมอบชีวิตและจุดประสงค์ใหม่ให้กับพวกมัน พวกมันไม่ใช่แค่ส่วนประกอบเท่านั้น แต่ยังเป็นพาหะของความทรงจำที่แทรกอยู่ในเรื่องเล่าของประสบการณ์ของมนุษย์อีกด้วย